GroenLinks: "LeefbaarAlmere wil wet van de jungle"

Almere 17 September 2002


Van het Leefbaar Almere Forum


Kleurrijk Almere
Dinsdagavond 10 september 2002 van 19:30 tot circa 22:30 is er in het stadshuis een bijeenkomst n.a..v de actie Kleurrijk Almere.

De fractie van Leefbaar Almere brengt de volgende opvattingen in:

Wij vinden de grote variëteit aan afkomst van de Almeerse bevolking meer een feitelijk gegeven. Pas over decennia zullen historici kunnen beschouwen hoe de voordelen en de nadelen zich tot elkaar verhouden. Vooralsnog, althans in onze perceptie, hebben we te maken met een maatschappelijke opgave die vergelijkbaar is met elke andere problematisch scheve verdeling tussen bevolkingsgroepen. We zien het onderwerp “variëteit in afkomst” in dezelfde rij als de onderwerpen “jeugd met kansen & jeugd met problemen”, of “sociaal-economische verschillen tussen groepen”, of het onderwerp van de zeer nabije toekomst “ketenzorg voor ouderen met beperkingen”.
Etniciteit, cultuurverschillen, leeftijd, geslacht, het maakt ons in wezen niet uit. Daarom hebben we geen emotie bij het onderwerp diversiteit op zich. De drift om minderheidsgroepen te laten emanciperen heeft Leefbaar Almere nooit gehad. En wat etniciteit betreft, wees nu eerlijk, met 5 % allochtonen was het managen van de samenleving toch veel eenvoudiger geweest dan met de huidige 30 %. Wel voelen we ons verantwoordelijk voor het bieden van kansen aan groepen bewoners en het aanpakken van problemen door of binnen die groepen. Ook voelen we ons verantwoordelijk voor een fatsoenlijke balans tussen rechten en plichten van inwoners. Dit alles heeft moreel gezien niets te maken met diversiteit in etniciteit, cultuurverschillen, leeftijd of geslacht. In de uitvoering waarschijnlijk wel. Een jongere heeft een andere aanpak nodig dan een oudere. Maar ook dan geldt dezelfde afweging tussen kansen bieden en problemen aanpakken, dezelfde afweging tussen rechten en plichten.

Dit betekent dat we in het algemeen de ene groep niet willen voortrekken boven de ander. Een jongere heeft niet meer recht om stout te zijn dan een oudere. Een jongere heeft niet meer recht op goede huisvesting dan een oudere. Iemand die de taal niet machtig is heeft geen recht op meer ondersteuning dan iemand die de taal wel machtig is. Iemand die een beetje arm is heeft niet meer recht op subsidie op zijn koopwoning dan iemand die een beetje minder arm is.
Er zijn geen zielige minderheidsgroepen. Er zijn mensen met problemen en mensen zonder problemen. Er zijn sociaal problematische mensen en sociaal bijdragende mensen.
Dit is het thema gelijkheid.

Er is ook het thema rechtvaardigheid; als er gekozen moet worden. De uitwerking daarvan ligt in het verlengde. Wij vinden dat iemand die lang op een schaarse voorziening heeft gewacht, zijn leven lang premies en belastingen heeft betaald meer recht heeft op die schaarse voorziening. Iemand die zonder opleidingsinspanning, zonder taalbeheersing en zonder premieverleden binnen komt vliegen van over de brug heeft minder recht. Dit is dus geen vreemdelingenangst. Dit is een morele afweging van rechten en plichten, feitelijk een soort morele economie.

Het derde thema is dat van de barmhartige Samaritaan, de bodemvoorziening voor iedereen. Dit gaat boven gelijkheid en rechtvaardigheid. Daarom zullen wij het programma Sociale Opvang, uitgevoerd door de GGD, proberen uitgevoerd te krijgen met een heel stelsel van opvang voor daklozen van allerlei soort.

U begrijpt dat we niet erg enthousiast zijn bij die voorstellen van u die een hoog allochtoonemancipatie gehalte hebben. Ook hopen we dat u onze opvattingen begrijpt op grond waarvan we maatschappelijke voorzieningen zullen toetsen op prioriteit. Een fietscursus voor mediterrane vrouwen hoort daar niet bij, folders in zeven talen evenmin, noch steun voor een Turks badhuis of een Islamitische begraafplaats. Laat elke belangengroep een vereniging oprichten en bedrijfsmatig gezonde voorstellen doen. Dan kunnen we dat afwegen volgens bovenstaande principes.

Zo, en nu aan het werk.

Reactie Groen Links op de discussie van
Leefbaar Almere over Kleurrijk Almere


Uit het onderzoek van professor Schuyt naar sociale cohesie in Almere is gebleken dat er in deze stad 197 nationaliteiten wonen. Daarmee is een belangrijke conclusie getrokken dat Almere een kleurrijke stad is. Dat kun je zien als een belangrijke bron van zowel cultureel als human kapitaal.

Het aandeel immigranten uit niet westerse landen bedraagt met elkaar ongeveer 30 procent. We belanden in een tijd dat de burgers en de overheid de krachten moeten bundelen, zodat een samenleving gerealiseerd kan worden, waarin elk individu en groep eigen verantwoordelijkheid draagt. Dat op dit moment partijen bestaan die in termen praten als een balans creëren tussen de rechten en plichten, zoals door de leefbaren in Almere naar voren is gebracht, is absoluut niet opbouwend en niet bevorderlijk voor een gezonde samenleving.

Het heeft er alle schijn van dat deze benadering met betrekking tot de kleurrijke kenmerken van onze stad als bedreiging wordt ervaren.
GroenLinks ziet de multiculturaliteit van Almere als een verrijking voor onze samenleving. Omdat variëteit een feit is, zoals de leefbaren dat terecht constateren, beschouwen wij deze goede eigenschap als uitgangspunt voor de economische en sociaal-politieke ontwikkelingen van de Almere samenleving.

Als men alleen maar naar het heden kijkt en op bepaalde situaties probeert beleid te ontwikkelen, dan is men in dit geval met symptoombestrijding bezig, in plaats het probleem grondig aan te pakken. Daarbij heeft men een objectieve historische analyse en een heldere visie nodig om voor lange termijn te kunnen plannen. De allochtone groepen, de wakkeren onder hen, lijken als overbodig in deze samenleving, volgens een bepaalde opvatting.

Ze maken gebruik van voorzieningen, terwijl zij er weinig voor betaald hebben. In het kader van solidariteit, heeft GroenLinks hier, in tegenstelling tot de leefbaren, geen moeite mee.
In feite spelen deze groepen een belangrijke rol in de samenleving, met name op economisch gebied. De analyses ten behoeve van de toekomstige economische verwachtingen hebben aangetoond dat de allochtonen een cruciale rol zullen spelen om de economie levendig te houden. De statistieken hebben bewezen dat alle Europese landen een jaarlijkse tekort hebben aan beroepsbevolking.
Een gemiddeld land komt ongeveer 20.000 manskracht tekort. Leefbaar Almere onderschat aldus de problematiek inzake de vergrijzing, waarmee o.a Nederland te kampen krijgt in de toekomst. De toekomstige situatie wordt nog somberder als je hierbij de cijfers van immigratie uit Nederland naar verre landen betrekt. Dus de aanwezigheid van allochtonen in de Nederlandse samenleving is niet overbodig, zoals sommigen denken. Als je logisch nadenkt over de toekomst van Nederland, kun je alleen maar concluderen dat de aanwezige bevolkingsgroepen in deze samenleving een groot rendement opleveren. Dus is er volgens Groenlinks geen sprake van zielige groepen, er bestaan alleen maar mensen met eigen kunnen binnen hun vermogen. De overheid heeft een taak om voor alle burgers mogelijkheden te creëren om hun functionaliteit in de samenleving te waarborgen. De moeilijke momenten horen bij het leven.

GroenLinks wil in de samenleving investeren, met andere woorden investeren op alle gebieden om het collectief rijkdom te vergroten en het individuele rijkdom transparant te maken.

Uit de reactie van Leefbaar Almere op het initiatief Kleurrijk Almere geeft deze partij wel aan voor variëteit aan afkomst in de Almeerse bevolking te zijn, maar wil zij niet investeren om deze variëteit handen en voeten te geven. Om dit multiculturele vraagstuk te bagatelliseren, vergelijkt Leefbaar Almere etnische groepen met een bepaalde leeftijdscategorie.

Volgens Nico van Duin hoort "variëteit in afkomst" in dezelfde rij thuis als de onderwerpen "jeugd met kansen" en "jeugd met problemen" of "sociaal-economische verschillen tussen groepen". We kunnen hieruit alleen maar de conclusie trekken, dat de leefbaren geen rekening houden met het antropologisch karakter van het onderwerp. Als je de reactie leest en analyseert, kun je ook concluderen dat Leefbaar Almere het nuttig vindt om de Almeerse samenleving te ondermijnen en de kloof tussen allochtoon en autochtoon te vergroten.

De leefbaren proberen Kleurrijk Almere ter discussie te stellen. In dat kader willen zij een nieuwe balans creëren tussen rechten en plichten van de bewoners van Almere. Om dat te realiseren, maken ze een koppeling met het thema "rechtvaardigheid" (citaat van Nico Van Duin): Er is ook het thema rechtvaardigheid; als er gekozen moet worden. De uitwerking daarvan ligt in het verlengde. Wij vinden dat iemand die lang op een schaarse voorziening heeft gewacht, zijn leven lang premies en belastingen heeft betaald meer recht heeft op die schaarse voorziening. Iemand die zonder opleidingsinspanning, zonder taalbeheersing en zonder premieverleden binnen komt vliegen van over de brug heeft minder recht. Dit is dus geen vreemdelingenangst. Dit is een morele afweging van rechten en plichten, feitelijk een soort morele economie."

In de praktijk betekent dit volgens de leefbaren dat mensen die minder premies en belasting hebben betaald - ongeacht de reden waarom zij dat niet gedaan hebben - minder rechten, maar ook minder plichten hebben. Dat is eigenlijk de balans die deze nieuwe partij in onze samenleving zoekt en poogt te vinden. Als je deze regel hanteert, die eigenlijk strijdig is met artikel 1 van onze grondwet, dan ga je heel veel groepen van alle voorzieningen uitsluiten. De discussie over artikel 1 van de grondwet kennen we.

De leefbaren willen de verzorgingsstaat afschaffen en teruggaan naar het primitieve leven, waarin de regels van het oerwoud gelden. De sterke krijgt alles en de zwakkere moet aan de rand van de samenleving leven. Leefbaar Almere wil een samenleven zonder solidariteit.
Deze partij poogt een samenleving te realiseren, waar de kwaliteit zoek is.
Zij vindt dat participatie van allochtone groepen in de samenleving vanzelfsprekend is; daar hoef je niets aan te doen, het komt wel. Dat is niet waar, want groepsdynamisch gezien kun je nooit een goede gestructureerde groep krijgen zonder de nodige investeringen. Het uitoefenen van burgerschap is een verantwoordelijkheid van de burger, maar de overheid hoort het mogelijk te maken. Het rendement van de investeringen zijn op lange termijn veel hoger dan de uitgaven. Als je nu niets voor integratie van mensen doet en zaken verwaarloost, krijg je later de rekening gepresenteerd, omdat je het nodige moet bestrijden. Laat Leefbaar Almere eens naar de afgelopen dertig jaar kijken en bezien waar de valkuilen waren, met name op het gebied van allochtonenbeleid, om hieruit lering te trekken voor de toekomst.

Professor Paulo Dimas van de universiteit van Amsterdam verklaarde in een van zijn onderzoeken dat Nederland in de jaren zestig goed geïntegreerde groepen uit Turkije en Marokko had. Omdat de overheid niet in hen heeft geïnvesteerd en hen volledig heeft genegeerd, raakten deze groepen geïsoleerd van de samenleving. Dat was volgens Dimas het begin van groepsvorming en het creëren van eigen kringen. De leefbaren willen een soortgelijke geschiedenis herhalen door iedereen aan zijn/haar lot laten.

Leefbaar Almere moet toch minstens rekening houden met haar eigen leden, want in hun midden zijn ook allochtonen. Zij zijn gekwetst door deze discussie. Ik las toevallig een reactie van een allochtoon, lid van deze partij dat hij zijn lidmaatschap ter discussie wil stellen. Dat is erg jammer om op deze manier leden te verliezen. Er zit veel potentie bij allochtonen, maak er gebruik van.


Aziz Adahchour
Fractie Groen Links


TERUG