Raadslid Van Gellekom (LA) stopt ermee

Almere 31 December 2002


Het rokers hoogtepunt
In de fractie van Leefbaar Almere zitten veel rokers en de pauzes tijdens de fractievergadering zijn voor ons als rokers dan ook een ongekend hoogtepunt. Meestal, als we al een tijdje bezig zijn met vergaderen, begint Jeroen Mulder met het draaien van een sjekkie. Vaak op de voet gevolgd door mijn maatje Rijk die ook een echte "Drummer" is. Als Jeroen zijn tong langs het begeerde vloeitje heeft gehaald dan stelt hij wel een pauze voor. Qua ontruiming van een fractiekamer ligt de snelheid erg hoog. Gelukkig grenst de fractiekamer direct aan de "Hangplek" beneden in de catacomben van het stadhuis. Het is ook de enige plek waar "oogluikend" gerookt mag worden. Binnenkort trouwens niet meer omdat er weer een strengere regel haar intrede doet.

    
René van Gellekom, moe van het roken
Streefdatum
Tijdens één van de sessies bij mij thuis waarbij Rijk en ik de lopende zaken van de werkgroep inwonerscontacten doornamen, kwamen wij op het idee om nu toch maar eens te stoppen met die gewoonte van ons. De huiskamer stond al behoorlijk blauw en onze honden, wij hebben er 2, hadden inmiddels hun heil bij een deur gezocht die op een kier stond. "Goh wat doen die beesten raar" sprak Rijk terwijl hij een rookwolk uitblies die nog grote was dan de vorige. De noodzaak om te stoppen werd voor ons nog duidelijker. Maar zoals bekend ben ik een verstokte roker en ik stelde 1 januari 2003 voor. Hiermee kocht ik nog een beetje uitstel want het was pas eind november. "Doen we!", riep Rijk en draaide nog maar eens een drummetje terwijl ik er nog even vers bak koffie bij zette.

Smokers politiek
Ach voor verslaafden als wij zijn is het allemaal niet makkelijk. Tijdens de pauze van één van de laatste raadsvergaderingen stonden Rijk en ik samen met Rob Franken en Ruud van den Bosch weer eens lekker diep te inhaleren. Ook Leefbaar Marien schoof aan. Het onderwerp was natuurlijk ons gezamenlijke hobby, roken. Vol trots kondigde ik aan dat Rijk en ik zouden stoppen op 1 januari. Ruud keek mij en beetje meewarig aan en je kon hem zien denken "Dat red ie nooit". Rob wilde net weer iets over de politiek zeggen toen Marien riep "Belachelijk dat je perse op 1 januari wil stoppen, als je het echt wil kan het altijd!" Gelukkig besteedden wij er geen aandacht aan en gingen door op het onderwerp wat Rob had ingezet. Maar eenmaal thuis gekomen zette het mij wel aan het denken wat Marien had gezegd. Je kunt natuurlijk altijd stoppen, wanneer je wilt.

Poetsen helpt
Vol enthousiasme poetste ik mijn rokerige auto uit en ontdeed ik mijn kantoor van mijn dierbare vriend, de asbak. Nu kan het suggestie zijn maar ik voelde mij al meteen een stuk beter. Zie je wel dacht ik bij mijzelf het helpt nu al. Een hoestbui maakte dat mijn euforische gevoel in die zelfde asbak terechtkwam. Tijdens een mail wisseling op het internet kondigde ik vol trots aan Ruud van den Bosch aan dat ik was gestopt en vroeg mij af of wij nog wel vriendjes waren, hij als roker en ik als beginnend niet roker. Gelukkig ontzenuwde hij mijn bange vermoeden en zei dat het wat hem betreft niets uitmaakte of ik nu wel of niet rook. Aardige gozer die Ruud.

De zucht
Na een dag niet roken werd het al snel duidelijk dat dit een moeilijke klus zou worden. Mijn vrouw was op haar werk en mijn zoon speelde lekker buiten in verband met de kerstvakantie. En wat deed René? Die liep de hele dag maar een beetje te draaien en te doen voor de ijskast. Ken je dat gevoel? Eten om het eten, maar dan tien keer zo erg. Om vijf uur kwam mijn vrouw thuis die ik deze keer niets had verteld en zij stak meteen, zoals gebruikelijk, een peuk op. Ook zij wist niets van mijn actie, maar vond wel dat de auto er schoon uitzag van binnen en van buiten. Als verwennerij had ik hem ook maar door de wastunnel gedaan, dan was hij tenminste helemaal rookvrij en het was al sinds juli dat hij niet gewassen was.

Foutje...
’s Avonds kwam de harde klap, na het eten wat wij altijd afsluiten met een bak koffie en, je raadt het al, een sigaret.
"Eentje kan geen kwaad" dacht ik en ik haalde mijn pakkie Samson uit de keukenla waar ik het strategische uit het zicht had gelegd. Gelukkig was de avond snel om en gingen we vroeg naar bed, dus werd de behoefte aan een tweede in de kiem gesmoord. ’s Nachts werd ik badend in het zweet wakker en mij hart ging te keer. "Lekker" dacht ik "Ben ik gestopt en om het te vieren krijg ik hartritmestoornissen". Dit had natuurlijk alles te maken met de ontgifting, ik had het al een keer eerder meegemaakt toen ik was gestopt.

Hulpmiddelen
De volgende dag werd ik voor het eerst sinds lange tijd weer wakker zonder het gebruikelijke gehoest en gerochel. "Dat gaat de goeie kant op" dacht ik vrolijk van genot omdat ik mij nu tot de niet rokers rekende. Maar voor de klok op twee uur stond was ik alweer een keer naar de keukenla gelopen om dat ééntje geen kwaad kon. Toen het ’s avonds zeven uur was lag mijn pakkie alweer gewoon op tafel en kon ik mijzelf weer voor mijn hoofd slaan. De volgende poging gaat toch maar weer op 2 januari van start. Waarom 2 januari? Dan zijn de apotheken open en dan kan ik nicotine pleisters halen samen met Rijk. Dan ondersteun je elkaar en zitten wij drie januari tijdens een werkgroepoverleg aan de koffie en een lekkere nicotinepleister. Maar het zal lukken. Via Almere- city zal ik u van onze vorderingen op de hoogte houden.

René van Gellekom

TERUG