Mijn microfoon liet me in de steek.

Illegale microfoon
Zo'n gesprek moest op de band. Dus heb ik direct mijn poeplap getrokken en een investment gedaan in een richtmicrofoon. € 1200 is een grote investering, maar om te overleven tussen giganten als de MGA en Omroep Flevoland, beslis je snel. De tijd was te krap voor een verborgen camera en waar verstop je zo'n ding in een shoarmahut. De richtmicrofoon moest het maken.

Stijf en gevoelloos
Van Shoarma-bezitter Samir mocht ik achter de draaigril liggen. Heet en zweterig, maar een media producent doet iets voor zijn vak. Na 22 broodjes shoarma en 13 porties sjlaa debij sloeg de deur open en daar stonden ze Arie Willem en Nico. Samir zette ze keurig aan het met mij afgesproken tafeltje. Ik lag met mijn hoofd tussen de voeten van de conferenten. Mijn richtmicrofoon in mijn handen geklemd.. Stijf, gevoelloos en zweterig tot op het bot.

2 uur en 12 minuten
Dat er toenadering werd gezocht was duidelijk. "Politiek is een kunst die een theater nodig heeft om te komen tot een transgeneene cultuursprong" aldus Arie. En een duidelijke Nico met: "Poolse landdagen zijn binnen de Europese grensverleging convergent aan subversieve kroegtijgerende politici mede dankzij Sunil." Mijn taperecorder draaide overuren, daar in Samir's shoarma. Meer dan 2 uur kebab aan één tafeltje.

F*cking techniek
Terug in de studio huppelde frivole Kitty om me heen met de yel: "1 april, 1 april, er zit een kikker in je bil". Toen ik haar duidelijk maakte dat de heren inderdaad gekomen waren, dook ik, nadat ik mijn naar komijn en zweet stinkende kleren had geruimd, achter de montagetafel. Opnieuw had mijn techniek verzaakt. Hoewel de stemmen herkenbaar waren kon ik er geen chocola van maken. Een geluidskwaliteit van MGA nivo. Onverstaanbaar. Mijn richtmicrofoon had verzaakt. Om Kitty en u te bewijzen dat het echt geen 1 april grap was hierbij een kort fragment.